مسأله 142 - خوردن وآشاميدن عين نجس مثل مردار وشراب وخورانيدن آن حتى به أطفال ، حرام است بلكه بايد طفل را از خوردن آن منع نمايند ، وخوردن وآشاميدن چيزى كه نجس شده وخورانيدن آن به اشخاص بالغ وهم چنين خورانيدن متنجسى كه ضرر دارد به أطفال ، حرام است وبا عدم ضرر هم احتياط مستحب ترك خورانيدن به أطفال است . مسأله 143 - فروختن وعارية دادن چيز نجسى كه مىشود آن را آب كشيد اگر نجس بودن آن را به طرف بگويند اشكال ندارد . ولى در غير خوراكيها كه شستن آنها متعارف نيست يا براي آنچه شرط آن طهارت است به كار بوده نمىشود ، اگر نگويد اشكال ندارد . مسأله 144 - اگر انسان ببيند كسى چيز نجسى را مىخورد يا با لباس نجس نماز مىخواند ، لازم نيست به أو بگويد . مسأله 145 - اگر جائى از خانه يا فرش كسى نجس باشد وببيند بدن يا لباس يا چيز ديگر كساني كه وارد خانه أو مىشوند با رطوبت بجاى نجس رسيده است بنا بر احتياط واجب لازم بايد به آنان بگويد . مسأله 146 - اگر صاحب خانه در بين غذا خوردن بفهمد غذا نجس است ، بايد به مهمانان بگويد . اما اگر يكى از مهمانان بفهمد ، لازم نيست به ديگران خبر دهد . ولى چنانچه طورى با آنان معاشرت دارد كه ممكن است بواسطة نجس بودن آنان خود أو هم نجس شود ، بايد بعد از غذا به آنان بگويد . مسأله 147 - اگر چيزى را كه عارية كرده نجس شود ، چنانچه صاحبش آن چيز را در كارى كه شرط آن پاكى وطهارت واقعي است استعمال مىكند مثل وضو وغسل احتياط واجب آنست كه نجس شدن آن را به أو بگويد واگر در كارى كه شرط آن طهارت ظاهري است استعمال مىكند مثل لباس نماز گزار ،